freaking moment

چند وقتی بود کابوس و رویاهام یه چیز مشترک داشتن

یه تیکه شعر

زمینه ی همه ی خاب هام یه شعری بود که پلی میشد

از خاب بیدار میشدم از ذهنم میرفت

از خودم بیخود میشدم زمزمه میکردمش و وقتی به خودم میومدم از ذهنم پاک میشد

میشناختمش

میدونستم گوش دادمش فراوون

حتا نت هاشو بلد بودم

امروز پیداش کردم

و الان شنیدمش و به محض پلی شدنش به مانند هرچه که بشه فکرشو کرد اشک ریختم و زجه زدم

دلم دریا شد و دادم به دستت